Concept en realisatie
Monique Duurvoort
Productie
Kunsthuis SYB, gemaakt voor LANGSTME, de derde triënnale van Beetsterzwaag
Met speciale dank aan:
Eva Nijman van Zanten
Petra Ponte
Iris Vormgeving: Bart van der Linden
Abeltje Veldkamp
Verlangen om te weten - voorbij het oppervlak - verlangen om af te dwalen naar de wortels - om te kennen - te begrijpen - te erkennen - verlangen om te zijn - verlangen naar thuis zijn - verlangen naar thuis voelen - verlangen naar deel uitmaken van - verlangen naar erbij horen - verlangen naar evenwicht - verlangen naar familie, familiebanden, familiegeschiedenis, een stamboom, traditie - verlangen naar gelijkwaardigheid, balans ... niet langer te hoeven uitleggen.
Met de installatie Heinde en ver onderzoek ik de zwart-witte familielijn van mijn moeders kant, en leg deze in mijn installatie voor LANGSTME, de derde triënnale van Beetsterzwaag georganiseerd door Kunsthuis SYB, ter vergelijking naast elkaar.
Vanuit een observatie van algemene opvattingen over het belang van en waardering voor zaken als familie, (familie)geschiedenis en traditie, en als optelsom daarvan een perceptie van (culturele) identiteit, probeer ik inzicht te krijgen waarom dit voor mijn ene familielijn-vertakking zwaarwegender, belangrijker en vanzelfsprekender lijkt te worden gevonden dan voor mijn andere en hoe dit de manier hoe ik naar mezelf kijk beïnvloedt.
Hoe ontwikkelt je zelfbeeld zich wanneer de achtergronden die jou hebben voortgebracht en de plekken waar je vandaan komt zich niet op een gelijkwaardige manier tot elkaar verhouden? En wat geef je (bewust/onbewust) door aan de generatie(s) na jou?
Ook in Heinde en ver speelde de Nederlandse vlag als symbool van nationale identiteit een belangrijke rol.
Samen met mijn toen 93-jarige moeder, haalde ik een Nederlandse vlag draadje voor draadje uit elkaar terwijl zij vertelde over haar opgroeien, opvoeding, liedjes die zij op school leerde zingen, en daaruit voortkomende vorming en perceptie van haar 'Nederlandse' identiteit. In de installatie hing ik de draadjes weer met een bredere tussenruimte los van elkaar op. Soms kwamen ze weer verstrengeld samen, maar meestal niet.